نقد فیلم - امیررضا قلی پور

نقد و بررسی فیلم شیطان تمام وقت

فیلم شیطان تمام‌وقت اقتباسی به نسبت وفادار از رمانی به همین نام به قلم دانلد رِی پولاک است. فیلم حاضر فیلمی جنایی و یک تریلر روانشاختی است که داستانش در شهر کوچکی به نام ناکم استیف آغاز می شود، فیلم سعی میکند که به دین، اعتقادات و بافت ذهنی ساکنین شهر های کوچک بپردازد و قصد دارد تا به مصائب و معضلات، اعتقادات دینی، مردم سنتی شهر ناکم استیف اشاره کند. فیلمساز بیشتر از اینکه تلاش کند تا به بهترین شکل دین و بافت ذهنی مردم شهر های کوچک را مورد انتقاد قرار دهد بیشتر در تکاپوی این است تا روایت رئالیستیکی که رمان شیطان تمام وقت برای مخاطبان به ارمغان اورده بود را در اثر خود بگنجاند و تا حد زیادی به رمان وفادار بماند، اما در این امر ناموفق بوده و بدون روایت رئالیستیک در چنین محتوای شلوغ و پرپیچ و خمی، فیلم حاضر بیشتر به جای اینکه هدف اصلی خود را پیش بگیرد و مخاطبان را به انجام کارهای درست و شایسته ترغیب کند، ناخواسته ترویج به خشونت و کارهای خلاف و ناشایست می کند و همه چیز مشمئز کننده جلوه داده می شود، و حتی انتقاد سر سختانه ای که این اثر از مذهب می کند و فیلمساز تلاش می کند که آن را به بهترین شکل در اثرش به تصویر بکشد، به دلیل روایت غیر رئالیستیک به یک نقد ساده و پیش پا افتاده تبدیل می شود. این انتقادات در برهه هایی از طول فیلم بیش از حد تند می شود. اما تنها ایرادات این اثر به همین جا ختم نمی شود.
در طی تماشا گاهی اوقات یک راوی نامشخص برخی از بخش های داستان را برای شما بازگو می کند، بد نیست بدانید که این راوی نویسنده اصلی رمان این فیلم یعنی دانلد ری پولاک است. کارگردان یکی دیگر از اشتباهات اثر خود را به واسطه همین روایت انجام می دهد. فیلمساز در طی داستانسرایی تلاش می کند که به هر نحوی که شده صدای راوی را در اثر خود بگنجاند، در این اثر راوی تقریبا تاثیری خنثی دارد نه به تجربه مخاطب از اثر کمکی می کند نه آنقدر بی تاثیر است که مخاطب را آزرده خاطر کند. مقدمه فیلم برای پرداختن به داستان آروین راسل و دیگر پروتاگونیست ها و آنتاگونیست های داستان آنقدر دلچسب آغاز نمی شود و بیننده را در سکانس ابتدایی مجذوب خود نمی کند. فیلمساز گاهی اوقات به طور ناگهانی فلش بک می زند و سعی بر این دارد که پیچ و خم های داستانی را برای چندین بار به مخاطبانش گوشزد کند اما با همین فلش بک ها و شیوه داستانسرایی گاهی وقت ها مخاطبان را در هاله ای از ابهام قرار می دهد و شخصیت پردازی خوب پروتاگونیست ها را از اثر خود دریغ می کند.
با تمام این اوصاف شیطان تمام وقت نه یک اثر کاملا مبتذل و سخیف است که مخاطبان از تماشای آن اقشان بگیرد و آزرده خاطر شوند و نه یک اثر کم نظیر و ماندگار است که بتوان آن را بی همتا تلقی کرد، اما جدا از تمام این تناقض ها و نقایص یک اثر پر دل و جرئت است که با شجاعت تمام مفاهیم مذهبی و بافت ذهنی مردم شهر های کوچک را به تصویر می کشد. شیطان تمام وقت با وجود داستانسرایی ای که برخی اوقات مخاطبان را گیج و مبهوت میکند و از فیلم بیرون می کشد، یک قصه جذاب را در زیر پوست خود قرار داده است که با تدوین بسیار زیبا و هوشمندانه اش مخاطبان را برای تماشای ادامه این اثر گروگان میگیرد.
شیطان تمام وقت با همه نقاط قوت و ضعفش یک اثر شریف و انسانی است که ارزش تماشا را دارد و می تواند برای مدتی شما را در فراز و نشیب های داستان خود همراه می کند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.